عملیات نصر ۷ یک عملیات نظامی تهاجمی در جریان جنگ تحمیلی بود که در تاریخ ۱۴ مرداد ۱۳۶۶ توسط نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با رمز «یا فاطمه الزهرا سلام الله علیها» در منطقه عمومی سردشت و ارتفاعات مرزی عراق (استان سلیمانیه) به اجرا درآمد. هدف اصلی این عملیات، تصرف سلسله ارتفاعات استراتژیک «دوپازا» و «بلفت» به منظور مهار تردد عناصر ضدانقلاب، تأمین امنیت مرزها و خارج کردن منطقه عمومی سردشت از دید و تیررس مستقیم نیروهای عراقی بود. ۱ - پیشزمینه و ضرورت عملیات[ویرایش]حضور نیروهای ارتش عراق بر روی ارتفاعات سرکوبکننده منطقه سردشت، بهویژه ارتفاع ۲۷۹۱ متری «دوپازا»، مشکلات متعددی را برای نیروهای ایرانی ایجاد کرده بود. این موقعیت جغرافیایی علاوه بر اینکه دید و تیر مستقیم دشمن بر عقبههای خودی را ممکن میساخت، تردد عناصر ضدانقلاب را نیز تسهیل میکرد. پیش از این عملیات، چندین تلاش برای آزادسازی این ارتفاعات انجام شده بود که به دلیل شرایط سخت جغرافیایی و پاتکهای سنگین دشمن، به موفقیت کامل نرسیده بود. ۲ - موقعیت جغرافیایی[ویرایش]سلسله ارتفاعات دوپازا در ۱۳ کیلومتری غرب سردشت و در امتداد نوار مرزی ایران و عراق واقع شده است. این ارتفاعات از شمال به ارتفاعات «اسپیدان» و «بلفت»، از جنوب به ارتفاعات «لکلک»، «شهید زینالدین»، «فرفری» و «کلهقندی» و از غرب به دشت و شهر «قلعهدیزه» عراق محدود میشود. ۳ - سازمان رزم[ویرایش]فرماندهی این عملیات بر عهده قرارگاه قدس از نیروی زمینی سپاه پاسداران بود. یگانهای عملکننده شامل موارد زیر بودند: لشکر ۲۷ محمد رسولالله ؛ لشکر ۳۱ عاشورا ؛ تیپ ۱۸ الغدیر ؛ تیپ ۲۹ نبیاکرم ؛ واحدهای توپخانه ارتش و سپاه ۴ - شرح عملیات[ویرایش]عملیات در دو مرحله و با هدف تصرف ارتفاعات دوپازا و بلفت طراحی شد. مرحله نخست : در ساعت ۲:۳۰ بامداد ۱۴ مرداد ۱۳۶۶، یگانهای عملکننده از سه محور به سمت مواضع دشمن هجوم بردند. با وجود هوشیاری نسبی دشمن، نیروهای ایرانی موفق شدند تا ساعات اولیه صبح، ضمن الحاق محورهای عملیاتی، ارتفاعات دوپازا و یالهای آن را به تصرف درآورند. پاتکهای دشمن در ساعتهای ۱۰ و ۱۱ صبح با آتش سنگین توپخانه خودی دفع شد. مرحله دوم : مرحله دوم عملیات با هدف تصرف ارتفاعات «بلفت» از ساعت ۱۸ همان روز آغاز شد. نیروهای پیاده با پشتیبانی آتش توپخانه و پس از نبردی سخت، موفق به پاکسازی و تصرف قلههای بلفت شدند. این پیروزی، خط پدافندی مطمئنی برای نیروهای ایرانی ایجاد کرد. پاتکهای دشمن : پس از پایان مرحله دوم، ارتش عراق طی ده شبانهروز پاتکهای سنگینی را برای بازپسگیری ارتفاعات از دست رفته انجام داد. در جریان نهمین پاتک در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۶۶، دشمن موفق شد بخشهایی از ارتفاع بلفت را تصرف کند، اما با اقدام سریع فرماندهی عملیات و تمرکز آتش روی قله، دشمن مجبور به عقبنشینی شد. در نهایت، با توجه به استراتژی تثبیت خط پدافندی، عقبنشینی تاکتیکی از برخی نقاط قله انجام شد. ۵ - نتایج و دستاوردها[ویرایش]تصرف و آزادسازی: سلسله ارتفاعات دوپازا، بلفت و پاسگاههای مرزی منطقه. کنترل استراتژیک: خارج کردن شهر سردشت و محورهای مواصلاتی خودی از دید و تیر دشمن و تسلط بر عقبههای دشمن در شهر قلعهدیزه. تلفات دشمن: طبق گزارشها، حدود ۱۲۸۵ نفر از نیروهای دشمن کشته، زخمی یا اسیر شدند (آمارهای غیررسمی تا ۷۰۰۰ نفر را نیز ذکر کردهاند) و ۵۰ تا ۶۰ درصد یگانهای درگیر دشمن متحمل خسارت شدند. تجهیزات: انهدام ۱۰ دستگاه تانک، ۹ انبار مهمات، چندین عراده توپ و ۱۴ دستگاه خودروی نظامی. ردههای این صفحه : عملیات های نظامی جنگ عراق با ایران
|
||||||||||||||||||||